جايگاه طراحي فرم و عملكرد اسباب‌بازي در انتخاب سبك زندگي و شكل گيري دنياي درون كودك

بازي، روشي طبيعي براي يادگيري است كه زمينه تجربه و آزمايش دنياي واقعي را براي كودك فراهم مي‌سازد. كودك در بازي و به كمك اسباب‌بازي‌هايش، روش زندگي كردن را ياد مي‌گيرد. بيشتر اسباب‌بازي‌ها، نمونه‌هايي از افراد، وسايل و ملزومات زندگي روزمره هستند كه كودك هنگام بازي با فرم و عملكرد آن‌ها آشنا مي‌شود. در پژوهش حاضر، تأثير طراحي اسباب‌بازي كودك بر انتخاب سبك زندگي و دنياي درون او به روش توصيفي- تحليلي تبيين مي شود. نتايج حاكي از آن است كه بخش عمده اسباب‌بازي‌هاي مورد علاقه كودكان ايراني، برگرفته از انيميشن‌ها و بازي‌هاي رايانه‌اي هستند كه از زمينه فرهنگي متفاوتي آمده‌اند. طراحي انديشيده شده و هدفمند اين اسباب‌بازي‌ها به همراه تبليغات رسانه‌اي، به مراتب تأثيري ماندگارتر نسبت به آموزش والدين و جامعه در شكل‌گيري دنياي درون كودك دارند؛ به گونه‌اي كه آموزش‌هاي خانواده و جامعه با دنيايي كه كودك با اسباب‌بازي خلق مي‌كند بعضاً در تضاد است. طراحي، توليد و در نهايت انتخاب اسباب‌بازي بر اساس فرهنگ ايراني-اسلامي، كودك را در مسير صحيح تربيت بر مبناي فرهنگ جامعه‌اش قرار داده و او را براي انتخاب ايده‌‌آل‌ها و سبك زندگي مناسب پرورش مي‌دهد.