آسيب شناسي صنعت اسباب بازي « به مثابه صنعتي در زيست بومِ فرهنگيِ ما»

هدف اصلي تحقيق آسيب شناسي صنعت اسباب بازي در كشور است، اين تحقيق مطالعه اي اكتشافي است و به روش كيفي در بازه زماني بهمن 1395 تا آبان 1396 در شهر تهران انجام شده است. جامعه آماري تحقيق، افراد متخصص و صاحبنظراني هستند كه به نوعي داراي تجربه زيسته در صنايع فرهنگي بويژه در حوزه اسباب بازي اند. 48 نفر؛ شامل 17 نفر صاحبنظر، 17 نفر توليدكننده، 6 نفر از توزيع كننده و 8 نفر از مديران يا سياستگذاران با دو روش مصاحبه عمقي يا بدون ساختار (نامنظم) و مطالعه اسنادي ادبيات موجود از مصاحبه ها، يادداشت هاي به چاپ رسيده از جامعه آماري درقالب منابع صوتي و نوشتاري (مكتوب) انجام گرفته جمع آوري و تحليل محتوا شده است. در مرحله پردازش داده ها؛ پس از مقوله بندي اوليه؛ بر اساس هريك از مقوله ها، گزاره ها استخراج و مضامين به دست آمده است. جمع آوري داده ها و استنتاج در يك فرايند غيرخطي تا مرحله اشباع ادامه يافته است. در پايان مهم ترين آسيب- هاي صنعت اسباب بازي بر اساس مفاهيمي كه در جريان كدگذاري به دست آمده به كشف ده عامل از مطالعه آسيب شناختي حوزه توليد، توزيع و مصرف اسباب بازي انجاميده است. ازميان عوامل عامل خط مشي ها، سياست هاي حمايتي- تسهيل گرانه در مديريت كلان بيشترين فراواني را داشته و در واقع مهمترين آسيب از نگاه پاسخ دهندگان است.