دزيمتري دست پرتوكاران پزشكي هسته اي در حين آماده سازي راديودارو با استفاده از روش مونت كارلو

Extremity dosimetry of Nuclear medicine’s staff during radiopharmacy preparation by using Monte Carlo simulation

استفاده از پرتوهاي يونيزان در بخش تحقيق، درمان و تشخيص پزشكي امري اجتناب ناپذير و روز به روز در حال گسترش است. از اين رو در اكثر كشورهاي پيشرفته اندازه گيري و تعيين مقدار اشعه اي كه پرتوكار و بيمار دريافت مي كند از كارهاي اصلي مراكز حفاظتي بوده، به طوري كه به صورت دوره اي با وسايل دزيمتري مناسب، ميزان پرتوگيري پرتوكاران را مشخص مي نمايند، تا بتوانند روش هاي مناسب حفاظتي و بهداشتي به كار بندند و در نتيجه هر چه بيشتر از ميزان دزهاي دريافتي بكاهند. با وجود پيشرفت هاي انجام شده در بسياري از موارد اندازه گيري عملي، دزيمتري با دقت زياد امكان پذير نيست. اين امر سبب ظهور روش هاي محاسباتي مونت كارلو در دزيمتري شده است. در اين مطالعه با استفاده از كد MCNPx ، دست-سرنگ و دست- ويال حاوي Tc-99m شبيه سازي شده اند و توزيع دز در دست و اثر حفاظ هاي مختلف با ضخامت هاي مختلف بررسي شده است. بر اساس نتايج به دست آمده نوك انگشتان به خصوص نوك انگشتان شست و ميانه بيشترين و مچ دست كمترين ميزان پرتوگيري را دارد كه نشان مي دهد بهترين مكان براي سنجش دز دريافتي دست نوك انگشتان است و دزيمتر دستبندي نمي تواند مقاديري صحيح از دز دريافتي دست را اندازه گيري كند.