تلاش بي پايان » بررسي مقام مجاهده در عرفان «

مجاهده با نفس، اساسي‌ترين شرط براي تهذيب خُلق و خوي انساني و آماده شدن براي سلوك است. راه افتادگان در اين وادي و ره يافتگان مقصد نهايي همگي بر اين قول تأكيد دارند كه بزرگ‌ترين و دشوارترين عقبه‌اي كه همواره مايه‌ي تهديد سالكان طريق الي‌الله تعالي بوده است، همين مهلكه‌ي نَفس است و فريبنده‌ترين ابزاري كه در دست شيطان قرار دارد تا بندگان خدا را بيش از حد به خود مشغول و از خداوند بزرگ غافل سازد، همين ابزار نَفس است كه شيطان، مهار انسان را به دست آن مي‌سپارد تا به هر سويي كه مي‌خواهد، او را بكشاند. مجاهده و مبارزه با نفس چيزي نيست جز آن كه انسان با پيروي محض از شريعت و دين مبين اسلام و با رعايت و التزام نظري و عملي به احكام شارع مقدّس، خود را در برابر وسوسه هاي شيطان مصون ساخته، و مهار اسب سركش «نفس» را در اختيار گرفته و در واقع شيطان را خلع سلاح نمايد. آن چه در پي مي آيد پژوهشي كتابخانه اي است كه به اين امر، يعني مهار كردن نفس و خارج نمودن گردن از يوغ آن، و نياز به رياضت و سخت‌كوشي‌هاي فراوان با همه‌ي سختي‌هاي راه مي پردازد.