بهينه‌سازي جاذب ارتعاشات ميرا براي كاهش ارتعاشات ناشي از تحريك پايه سيستم يك درجه آزادي ميرا

هدف از انجام اين پژوهش بهينه‌سازي پارامترهاي طراحي يك جاذب ارتعاش ميرا براي كاهش ارتعاش سيستم يك درجه آزادي ميرا مي‌باشد. سيستم اصلي در اين پژوهش از طريق پايه خود تحت تحريك هارمونيكي قرار مي‌گيرد. پاسخ فركانسي سيستم اصلي فاقد جاذب و سيستم اصلي با اضافه كردن جرم جاذب استخراج گرديده است. وضعيت اخير توصيف كننده شرايطي است كه به دليل افزايش سختي و ميرايي جاذب، سيستم دو درجه آزادي تبديل به يك سيستم يك درجه آزادي گرديده است. در قدم بعدي جرم جاذب به صورت نسبتي از جرم سيستم اصلي فرض گرديده است. ساير پارامترهاي طراحي شامل ميرائي و سختي جاذب در محدوده مورد بررسي و با استفاده از روش بهينه‌سازي الگوريتم ژنتيك و معيار بهينه‌سازي H2 تعيين شده است. در نهايت صحت نتايج حاصل از اين پژوهش مورد مطالعه قرار گرفته است.