بررسي تأثير استفاده از لوله هاي زيرزميني بر روي پارامترهاي مرتبط با انرژي ساختمان

درحال حاضر تهويه از طريق لوله هاي زيرزميني كه با عنوان مبدل حرارتي زمين به هوا نيز شناخته مي شود، به فن آوري متداولي تبديل شده است. با توجه به اينكه دماي خاك در قسمت نسبتا عميق در تابستان از دماي هواي بيرون كمتر و در زمستان بيشتر است. لوله هاي زير زميني داراي تعداد يك يا بيشتر لوله است . در اين مقاله ابتدا يك ساختمان مسكوني را در نرم افزار ديزاين بيلدر بصورت دقيق و كامل شبيه سازي نموده و نتايج اين شبيه سازي استخراج شده است. سپس براي همين ساختمان سيستم لوله هاي زمين گرمايي تعبيه شده است بطوريكه هواي ورودي به ساختمان پس از عبور از اين لوله ها باشد. براي مشخص شدن ميزان كاهش مصرف انرژي در اقليم سرد و گرم ، اقليم تبريز به عنوان اقليم سرد و اقليم يزد به عنوان اقليم گرم در نظر گرفته شده و تمام شبيه سازي ها براي هر دو اقليم صورت مي پذيرد. با توجه به نتايج ميتوان نتيجه گيري كرد كه در هر دو اقليم استفاده از سيستم لوله هاي زير زميني باعث كاهش ميزان مصرف انرژي كل ساختمان مي گردد.