اثر تنظيم كننده هاي رشد گياهي در دو نوع محيط هاي كشت بر جوانه زني بذر نارس اركيده داروئي رقم Dendrobium nobile Lindl در شرايط آزمايشگاهي

در اين پژوهش تأثير تنظيم كننده هاي رشد مختلف گياهي در محيط هاي كشت MS (Murashge and Skoog, 1962) و M (Mitra et al., 1976) در جوانه زني بذور نارس اركيده رقم Dendrobium nobile Lindl مورد مطالعه و مقايسه قرار گرفت. در محيط كشت MS بيشترين ميزان جوانه زني با 80 درصد در تيمار NAA+Kin(1+0.5mgl-1) مشاهده گرديدكه با تيمار شاهد (47/‌5 درصد) داراي اختلاف معني دار بود. در محيط كشت M بيشترين ميزان جوانه زني با 86/25 درصد نيز در تيمار تركيبيNAA+Kin(1+0.5mgl-1) مشاهده شد و كمترين جوانه‌زني (50 درصد) در شاهد مشاهده شد. كوتاه ترين زمان براي آغاز جوانه زني به ترتيب با 15/25 و 16/25 روز درتيمار (NAA(1.5mgl-1 در دو محيط كشت M و MS رويت شد. كمترين مدت زمان براي ساير تغييرات مورفولوژيكي نظير ايجاد اسفرول و تشكيل پروتوكورم به ترتيب با 17/25 و 55/25 روز نيز در تيمار M+NAA(1.5mgl-1) و بيشترين مدت زمان براي تشكيل صفات مذكور در محيط كشت M به ميزان 26/25 و 70/25 روز در شاهد ثبت گرديد. تشكيل پروتوكورم در محيط كشت MS، در تيمار (IAA(0.5mgl-1 با 57/75 روز نسبت به ساير تيمار ها زودتر انجام شد، اگرچه نسبت به تيمار (M+NAA(1.5mgl-1 در محيط كشت M اندكي با تأخير صورت گرفت، اما داراي تفاوت معني داري نبود. در اين مطالعه بر اساس آناليز داده ها، محيط كشت M مناسب ترين محيط كشت و تيمار NAA;1.5mgl-1 بهترين تيمار ثبت گرديدند.