بررسي اثر تاريخ كاشت بر مديريت بهينه آب، خاك و نور در كشت مخلوط گياهان دارويي زنيان (Carum copticum.L) و بابونه (Matricaria chamomile)

بمنظور بررسي اثر تاريخ كاشت بر مديريت بهينه منابع طبيعي در كشت مخلوط گياه زنيان و بابونه آزمايشي به صورت طرح اسپيلت پلات در قالب بلوك‌هاي كامل تصادفي در سه تكرار انجام شد. عامل اصلي آزمايش شامل دو تاريخ كاشت، 15 آذر ماه (A1) و 15 دي ماه (A2) و شش سطح، كشت خالص زنيان B1، كشت خالص بابونه B2، 25% بابونه + 100% زنيان B3، 50% بابونه + 100% زنيانB4 ، 75% بابونه + 100% زنيانB5 ، 100% بابونه + 100% زنيان B6، به عنوان عامل فرعي بودند. نتايج آناليز داده ها مويد تاثير معني‌دار بين سيستم هاي كشت مخلوط با سيستم هاي كشت خالص بود به طوري كه كمترين مقدار رطوبت حجمي خاك (6/23 درصد) از تيمار كشت مخلوط B6 و بالاترين مقدار رطوبت حجمي خاك (16/56 درصد) از كشت خالص زنيان B1 حاصل شد و نتايج حاصل از نسبت‌هاي كشت مخلوط نشان داد كه هر سه مرحله اندازه گيري دماي خاك، در بين تيمارهاي مختلف كاشت بيشترين ميزان دماي خاك از كشت خالص بابونه B2 (28/88 درجه سانتي گراد) بدست آمد و كمترين مقدار دماي خاك (20/716درجه سانتي گراد) نيز از تيمار مخلوط B6 بدست آمد. همچنين ميزان جذب نور در تيمارهاي كشت مخلوط به طور معني داري بالاتر از كشت خالص بود. به طوريكه ميزان (PAR) در كشت مخلوط 100 درصد زنيان و 100 درصد بابونه بيشتر از كشت خالص زنيان و كشت خالص بابونه بود. كه اين مسئله مي تواند دليلي بر استفاده بهتر از منابع محيطي در كشت مخلوط در مقايسه با كشت خالص باشد.