ريخت شناسي مناره ، به عنوان يكي از عناصر اصلي سيماي شهر اسلامي در ايران بعد از اسلام

ورود اسلام به ايران نقطه عطفي در تاريخ، فرهنگ، تمدن و هنر ايرانيان ايجاد كرد. همزمان با گسترش اسلام، نشانه ¬هاي آن نيز به سرعت در جامعه گسترش يافتند. مساجد به عنوان مهم ترين پايگاه هاي اجتماعي توسعه تمدن اسلامي از اهميت ويژه¬اي برخوردارند و به عنوان يك نشان هويت تمدن اسلامي نشان دهنده شكوه حكومت اسلامي هر دوره بوده و سير تحول مخصوص به خود را داشته اند. عناصر اصلي ساختار مسجد از قبيل محل احداث، بناي اصلي، ورودي مسجد ، محراب، گنبد و مناره¬ها هر كدام جايگاه ويژه اي از ديدگاه زيبايي شناختي معماري مسجد داشته¬اند، در اين ميان مناره¬ هاي مساجد در كنار عناصري مانند گنبد و سردر نقش بارزي در چشم نوازي اين زيبايي دارند و نشان دهنده هويت و تاريخ معماري اسلامي در ايران هستند. از زمان ورود اسلام به ايران و ساخت اولين مساجد توسط مسلمانان اين عنصر شاخص معماري از لحاظ فرم و كالبد سير تحول تدريجي گذرانده است. هدف اين بررسي آن است كه با به كارگيري روش توصيفي-كتابخانه اي به بررسي سير تحول كالبد معماري مناره و منشأ تغييرات آن بپردازد تا با تبيين تناسبات و فرم اين عنصر معماري در دوره هاي اسلامي به شناخت بهتر هويت اسلامي آن دست پيدا كند و علاوه بر آن با ريخت شناسي مناره ها در بناهاي گذشته ايران جايگاه و سير تحول اين بنا را در طول تاريخ بررسي كند.