تحليل عملكرد ساختار كالبدي –فضايي معماري خانه هاي جلگه اي در گيلان با تاكيد بر بهينه سازي مصرف انرژي

معماري اقليمي گيلان ، يك معماري برونگرا كه اقليم و طبيعت بيشترين تاثير را بر روي آن گذاشته است . هدف از اين پژوهش بازشناسي و بررسي راهكارهاي بكار برده در معماري اقليمي گيلان در بخش جلگه اي مي باشد . از اين رو با تحليل و بررسي معماري سنتي خانه رفيعي كه يك نمونه بارز از معماري جلگه اي اقليم معتدل و مرطوب مي باشد ، به ارزيابي عناصر كالبدي ، فضايي و روشهاي اجرايي و چگونگي استفاده از منابع طبيعي براي مقابله با گرما و سرما و نهايتاً رسيدن به نقطه ي آسايش حرارتي ،از نظر هماهنگي با اقليم پرداخته شده است . مقاله حاضر بر اساس مطالعات ميداني و كتابخانه اي از روش توصيفي – تحليلي استفاده شده است ، كه پس از توصيف و تحليل معماري خانه رفيعي ، اقدام به وزن دهي عناصر و فضاهاي اقليمي شناسايي شده ، با استفاده از ساختار سلسله مراتبي AHP به منظور رسيدن به حفظ انرژي از نظر درست مصرف كردن از منابع طبيعي در بنا در فصول گرم و سرد انجام داده و در پايان با استفاده از نرم افزار EXPERT CHOICE با توجه به شاخص هاي ارزيابي معماري اقليمي ، معيارها رتبه بندي شده است . بر اساس نتايج بدست آمده از تحليل و بررسي هاي انجام گرفته ، ميزان انرژي مصرفي خانه رفيعي كه به صورت معماري اقليمي و با مصالح بومي ساخته شده است ، كاهش چشمگيري در مصرف انرژي براي سرمايش و گرمايش پيدا كرده است ، بطوري كه همه عناصر اقليمي بكار برده شده مانند ايوان ، بام شيبدار، تلار ، غلامگرد ، فاكن و غيره در اين بنا به نوعي در تأمين انرژي طبيعي در فصول گرم و سرد سال موثر مي باشند و با نتايج بدست آمده از مقايسه ي زوجي سلسله مراتبي AHP ، ايوان بيشترين امتياز را در استفاده از منابع طبيعي براي سرمايش و گرمايش بناي مورد نظر به دست آورده است .