بررسي معماري بيوفيليك(زيست گرايي)،تاثيرآن بر روي رشد صنعت گردشگري در ايران

من در اين مقاله كوشيده ايم كه ، بتوانم با مطالعه ، تحقيق و بررسي از منابع مختلف، معماري بيوفيليك (زيست گرايي) ، كه در ايران وجود دارد و ارتباط اين زيست گرايي با رشد صنعت گردشگري را با توجه به اينكه انسان ها دچار زندگي شهري شده اند بررسي كنم ، ميتوان گفت امروزه اين نوع زندگي (زندگي روزمره شهري به دور از زيست گرايي و طبيعت) بر روي افكار انسان ها تاثير منفي داشته است ، ميتوان زيست گرايي و طبيعت را يكي از نياز هاي اساسي انسان ها در زندگي خود دانست . منظور از معماري بيوفيليك اين نيست كه ساختمان ها ، در درون طبيعت بنا ميشوند يا اينكه طبيعت را به درون ساختمان هاي ، خود ببرند ، مفهوم آن اين هست كه انسان ها ذاتا دوست دار زيبايي ها و طبيعتي هستند كه خداوند براي آنها قرار داده است . و اين نوع معماري تلاش ميكند تا بتواند بين انسان و محيط زيست و طبيعت پيوندي جدا نشدني برقرار كند ، اين نوع معماري زيست گرايي ميتواند تاثيرات خيلي مثبتي بر روي انسان از نظر طرز تفكر ، شادابي ، سلامتي و غيره داشته باشد ، روش پژوهش ما در اين مقاله به صورت تحليلي و توصيفي ميباشد ، كه ابتدا به بيان بيوفيليك (زيست گرايي) و اهداف آن ، ميپردازيم و بعد به نياز انسان ها به محيط زيست و طبيعت ، بعد از آن به تاثيرات طبيعت بر روي انسان ها و تاثير بيوفيليك (زيست گرايي) بر روي رشد گردشگري را بررسي خواهيم كرد.