رابطه نگرش مذهبي و هوش هيجاني با پرخاشگري در دانشآموزان دبيرستاني

مقدمه: منظور از نگرش مذهبي، نگرش نظامدار از باورها و اعمال نسبت به امور مقدس است. مطالعات دريافته اند كه داشتن اعتقادات مذهبي در پيشگيري و كاهش اختلال هاي رواني، همچنين مشكلات ناشي از آن، مانند خودكشي، اعتياد به مواد مخدر، افسردگي و اضطراب، نقش موثري دارد. بنابراين با توجه به جايگاه هوش هيجاني و نگرش مذهبي در موفقيت عملكردي، سلامت و كيفيت زندگي در آينده و با توجه به اهميت مشكلات سازشي و رفتاري و پرخاشگري، اين موارد بيانگر ضرورت پژوهش حاضر است. لذا، پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه نگرش مذهبي و هوش هيجاني با پرخاشگري دانش آموزان دبيرستاني انجام شد. روش: پژوهش حاضر از نوع توصيفي - همبستگي است. جامعه پژوهش را كليه دانش آموزان پسر مقطع دبيرستان شهرستان بهارستان در سال تحصيلي 1395-1394 تشكيل مي دهد كه به روش نمونه گيري خوشه اي تصادفي چند مرحله اي تعداد 264 نفر از آنها به عنوان آزمودني انتخاب شدند و مقياس هاي نگرش مذهبي، هوش هيجاني شاته و خشم اسپيلبرگر را تكميل نمودند. داده هاي پژوهش با استفاده از نرم افزار spss و روش هاي آماري ضريب همبستگي و رگرسيون چندگانه تحليل شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه بين نگرش مذهبي و پرخاشگري و هوش هيجاني و پرخاشگري رابطه منفي و معنادار وجود دارد. به عبارت ديگر، هرچه هوش هيجاني فرد بالاتر و نگرش مذهبي مثبت تري داشته باشد، ميزان پرخاشگري او به مراتب كمتر است. نتايج تحليل رگرسيون چندگانه استاندارد نشان داد كه متغيرهاي نگرش مذهبي و هوش هيجاني به ترتيب قويترين متغيرها براي پيش بيني پرخاشگري مي باشند. نتيجه گيري: براساس نتايج پژوهش مي توان اذعان داشت كه مسئولين آموزش و پرورش و مشاورين مدارس مي توانند با اجراي كارگاه ها و همچنين برگزاري جلسات گروهي آموزش هاي لازم را در زمينه افزايش هوش هيجاني و بالا بردن نگرش مذهبي مثبت دانش آموزان به عمل آورند.