بررسي اثربخشي مشاوره شناختي رفتاري به شيوه گروهي بر تاب آوري تحصيلي و سرزندگي تحصيلي دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهر شيروان

هدف از پژوهش حاضر بررسي اثربخشي مشاوره شناختي رفتاري به شيوه گروهي بر تاب آوري تحصيلي و سرزندگي تحصيلي دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهر شيروان بود. اين پژوهش از جمله طرح هاي نيمه آزمايشي با پيش آزمون و پس آزمون همراه با گروه كنترل بود. جامعه آماري اين پژوهش را تمامي دانش آموزان پسر 18-15 سال مقطع دوم متوسطه شهر شيروان در سال تحصيلي 95-1394 تشكيل مي دهند. در اين پژوهش از روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي براي انتخاب نمونه استفاده شد. به اين ترتيب كه از بين 6 مدرسه متوسطه 4 كلاس انتخاب شد. و پرسشنامه هاي مورد استفاده روي دانش آموزان اجرا شد كه تعداد24 نفر كه نمره پاييني در تاب آوري تحصيلي و سرزندگي تحصيلي كسب كردندانتخاب شدند، و به صورت تصادفي به دو گروه 12 نفره تقسيم شدند. يك گروه آزمايش و گروه ديگرگروه كنترل بود. ابـزار جمع آوري اطلاعات ،پرسشنامه تاب آوري تحصيلي ساموئلز(2004) و پرسشنامه سرزندگي تحصيلي حسين چاري و دهقاني زاده(1391)مي باشد. داده ها با استفاده ازروش تحليل كواريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته هاي پژوهش نشان داد كه مشاوره شناختي رفتاري به شيوه گروهي بر تاب آوري تحصيلي و سرزندگي تحصيلي تاثيرگذار مي باشد.