نظريه هاي رفتاري يادگيري

نظريه هاي يادگيري نظام سازمان يافته اي از عقايد هستند كه جهت تبيين يادگيري به كار مي روند. نظريه هاي رفتاري آن دسته از نظريه ها را شامل مي شود كه در تبيين چرايي يادگيري تنها به آن دسته از فعاليتهاي بروني جاندار توجه مي شود كه قابل مشاهده و اندازه گيري باشند.نظريه هاي شرطي سازي پاسخگر و كنشگر از جمله نظريه هاي رفتاري در يادگيري هستند، كه توسط پاولوف و اسكينر ارائه گرديد. نظريه شرطي سازي پاسحگر كه توسط پاولوف دانشمند روسي ارائه گرديد، معتقد است يك محرك خنثي(شرطي) در صورت همراهي با يك محرك طبيعي(غير شرطي) مي تواند پاسخ مورد نظر را در موجود زنده برانگيزاند. نظريه شرطي سازي كنشگر كه توسط اسكينر دانشمند امريكايي بيان گرديد، اعتقاد داشت اگر يك رفتاري از فرد بروز پيدا كند ، پيامدهاي محيطي(تقويت يا تنبيه) مي تواند احتمال وقوع آن رفتار را افزايش يا كاهش دهد. هر دو نظريه (شرطي سازي پاسحگر و كنشگر) در زمينه يادگيري توجيهات قابل قبولي ارائه دادند و در آموزش و پرورش و يادگيري استفاده زيادي شده است.