اخلاق مديريت آب و رابطه آن با اخلاق زيست محيطي در اسلام

اين مقاله تلاش مي‌كند تا اخلاق اسلامي در مورد آب را در چارچوب كلي اخلاق زيست محيطي معرفي نمايد و به عنوان ابزاري براي مديريت پايدار منابع آب، به كار برد. رويكرد در اينجا فرهنگي است به اين معنا كه، يادگيري اجتماعي و كاركردهاي ارتباطات را ترويج مي‌نمايد و همزمان، سطح تحقيقات كاربردي را از طريق مشاركت صنعت و تكنولوژي ارتقاء مي‌دهد. اين مقاله، به بررسي اين مسأله كه چگونه اخلاق اسلامي در مورد آب به بهترين نحو مي‌تواند به يافتن راه حل‌هايي براي چالشهاي كنوني و آتي درباره ي آب، كمك رساند، مي پردازد. سؤال اصلي اين است كه چگونه مي‌توان ابزارها و تكنيك‌هاي جديد برآمده از اخلاق اسلامي آب را براي ترويج اصول اخلاقي عام مشاركت كنندگان، ذي نفع در تصميم سازي براي انتقال دانش از طريق نهادهاو سازمان بكار بست.