بررسي تغييرات دماي سطح آب درياها با سيگنال¬هاي اقليمي ENSO و NAO

امروز با توجه به افزايش گازهاي گلخانه اي و به طبع آن مسئله گرمايش جهاني و تاثير نامتقارن و غيرقابل پيش بيني اين فرآيند بر روي متغيرهاي هيدرولوژيكي و متئورولوژيكي اعم از تغيير در الگوهاي بارش، وقوع سيلاب هاي مهيب ، افزايش مدت و شدت خشكسالي و غيره شده است. در اين مقاله با استفاده از سيگنال هاي اقليمي ENSO، NAO و داده هاي دماي سطح آب دريا (SST)، تحليل هايي روي اين داده ها و سيگنال ها صورت پذيرفته كه از نتايج آن مي¬توان (۱): در اكثر مناطق به جز منطقه¬ي درياي عمان داده¬هاي SST مورد مطالعه، روند افزايشي دما را در سه فاز مورد ذكر، نمايان كردند. (۲): شاخص NAO هيچ تاثير خاصي را در خليج فارس و درياي عمان از خود نشان نمي¬دهد، (۳):اثر تغيير اقليم بر روي SST، در عرض¬هاي پايين نسبت به عرض هاي بالا، محسوس تر به چشم مي¬خورد (۴): در فصل بهار برخلاف بقيه فصل¬ها در تمام درياهاي مورد بررسي، داده¬ها روند كاهشي را نشان مي¬دهند.