مديريت سيلاب شهري با استفاده از رويكرد‌هاي نوين

با توجه به افزايش مناطق شهري و كاهش مساحت سطح نفوذپذير، در بسياري از شهرهاي مهم جهان براي كاهش اثرات توسعه شهري به مفهوم توسعه پايدار توجه شده است و از تكنولوژي‌هاي مدرن سبز مديريتي از جمله روش‌هاي توسعه با حداقل اثرات جانبي (LID) بهره گرفته مي‌شود. هدف از رويكرد LID تقليد و بازسازي شرايط طبيعي حوزه قبل از توسعه شهري است. در اين تكنيك‌ها با كاهش سرعت رواناب، حجم بيشتري از آب باران به درون زمين نفوذ داده مي‌شود. از مدل SWMM به منظور مدلسازي رواناب شهري و از تكنيك‌هاي جوي باغچه، روكش نفوذپذير و مخازن ذخيره به عنوان LIDهاي منتخب استفاده شده است. نتايج حاكي از كاهش حجم روناب با اجراي LID در زير حوزه‌هاي مختلف مي باشد. ميزان تاثير‌گذاري LID‌هاي مختلف بر پارامترهاي كمي و كيفي روناب خروجي مورد بررسي قرار گرفته است كه اثر توامان سه LID جوي باغچه، روكش نفوذ پذير و مخازن ذخيره، بيشترين كاهش در رواناب خروجي (19.6 %) مربوط به بارش طراحي با دوره بازگشت 2 سال را نشان مي‌دهد و تكنيك مخازن ذخيره سبب بيشترين كاهش در غلظت آلاينده‌ها در رواناب خروجي حوزه (22.7% در TSS، 22.17 % در TP و 28.5 % در TN ) مي‌شود.