ارزيابي اثرات تغيير اقليم روي پارامترهاي دما و بارش ايستگاه تبريز در دوره ۲۰۴۹-۲۰۲۰ با استفاده از مدل LARS-WG و روش عامل تغيير

صنعتي شدن جوامع بشري موجب افزايش گازهاي گلخانه‌اي و گرمايش جهاني ودر نتيجه باعث پديده تغيير اقليم مي شود به طوريكه امروزه اين پديده توجه بسياري از دانشمندان را به خود جلب كرده است. در اين تحقيق به منظور بررسي اين پديده از مدل گردش عمومي جو CSIRO-MK3-6-0 تحت سه سناريو RCP2/6 ، RCP4/5 و RCP8/5 استفاده شد.به علت بزرگ مقياس بودن شبكه، اين مدل دقت كافي براي شبيه سازي آب‌وهواي منطقه را نداشته لذا بايد خروجي اين مدل در حد ايستگاه محلي، ريزمقياس شود.بنابراين از دو روش ريزمقياس‌نمايي LARS-WG و روش عامل تغيير براي شبيه سازي پارامترهاي دماي حداقل ، دماي حداكثر و بارش ايستگاه تبريز در دوره آتي ۲۰۴۹-۲۰۲۰ استفاده شد. نتايج تحقيق نشان داد كه در هر دو روش، حداكثر دما، مشابه با حداقل دما، براي تمام فصول روند افزايشي در دوره آتي براي تمام سناريوها داشته است. در حالت كلي اختلاف روشهاي عامل تغيير و مدل LARS-WG براي مقادير دماي حداقل و دماي حداكثر در دوره آتي بسته به نوع سناريو انتشار به ترتيب بين ۲/۰ تا ۴/۰ و۳/۰ تا ۵/۰ درجه سانتي گراد حاصل گرديد. ميزان بارش در اكثر فصول تحت سناريوهاي انتشار روندكاهشي داشته است. همچنين سناريو RCP8/5 كه افزايش پيوسته در واداشت تابشي در طي قرن ۲۱ را نشان مي دهد، توانسته مقادير بالايي از دماي حداكثر و دماي حداقل و ميزان بارش كمتري را نسبت به سناريو هاي ديگر ارزيابي كند.