امكان‌سنجي رفتار لولههاي مستغرق قرار گرفته در بستر دريا در مقابله با آبشستگي موضعي

در حال حاضر خطوط لوله از اقتصادي‌ترين روش‌هاي انتقال سيال در جهان مي‌باشند. در اثر قرارگيري سازه¬هايي همچون لوله¬هاي افقي در بسترهاي فرسايشي دريا و رودخانه¬ها، تغييراتي در الگوي جريان در اطراف سازه بوجود مي¬آيد، كه اين تغييرات سبب ايجاد آبشستگي موضعي در اطراف سازه مي‌گردد. آبشستگي عامل تهديدكننده‌اي در برابر پايداري سازه‌ها مي‌باشد. پديده آبشستگي كه در محيط‌هاي دريايي رخ مي‌دهد، نسبت به جريانات پايداري كه در رودخانه‌ها رخ مي‌دهد، به لحاظ ساختاري پيچيده‌تر مي‌باشد. لذا محافظت از خطوط لوله در برابر پديده آبشستگي بسيار مهم است. در اين مطالعه با مروري بر عوامل افزايش يا كاهش عمق آبشستگي در اطراف خطوط لوله افقي، به جمع¬بندي و ارائه پيشنهاداتي در اين زمينه پرداخته شده است.