مطالعه آزمايشگاهي تاثير پارامترهاي مختلف بر آستانه حركت سنگدانه‌هاي آبشكن توده سنگي دافع در شرايط مستغرق

اين مقاله به بررسي آزمايشگاهي اثر پارامترهاي مختلف هندسي و هيدروليكي بر سرعت آستانه حركت سنگدانه‌هاي تشكيل دهنده آبشكن دافع پرداخته است. بدين منظور، سرعت آستانه حركت تك آبشكن توده سنگي دافع به كمك اندازه¬گيري دبي توسط سرعت-سنج الكتورمغناطيسي تعيين گرديد. در اين مطالعه تك آبشكن توده سنگي با زاويه‌هاي قرارگيري 100، 110 و 120 درجه نسبت به راستاي عمومي جريان، با اندازه قطر متوسط سنگدانه‌هاي 55/3، 1/7 و 11 ميلي متر و با درصد استغراق‌هاي 2/31، 50 و 7/68 درصد مورد مطالعه قرار گرفت. نتايج حاصل نشان داد كه افزايش زاويه قرارگيري آبشكن به ميزان 10 درجه، باعث كاهش سرعت آستانه حركت به ميزان متوسط 35/5 درصد مي‌شود. همچنين رفتار سنگدانه‌ها با توجه به ابعاد آن‌ها در درصد استغراق‌هاي متخلف، متفاوت مي‌باشد. در نهايت براساس آناليز ابعادي رابطه‌اي بين سرعت آستانه حركت، اندازه سنگدانه‌ها، زاويه استقرار آبشكن و درصد استغراق در شرايط آستانه حركت ارائه گرديد كه اين رابطه ضمن سادگي داراي دقت مناسبي در برآورد سرعت آستانه حركت مي‌باشد.