اثر ملاتونين بر بلوغ داخل آزمايشگاهي اووسيت و تنظيمات اپي ژنتيكي آن در بز

ملاتونين يكي از مولكولهاي پركاربرد در طبيعت مي باشد كه سبب بهبود تكوين جنين هاي آزمايشگاهي در گونه هاي مختلف جانوري مي گردد ، همچنين در تنظيم اپي ژنتيكي بيان ژن هم نقش دارد . هدف مطالعه فعلي بررسي تيمار ملاتونين در بهبود شرايط بلوغ داخل آزمايشگاهي اووسيتها شامل بلوغ هسته اي و نيز بررسي تغييرات اپي ژنتيكي آنها از جمله استيلاسيونH4K12 در تخمك هاي بالغ مي باشد ، پس از جمع آوري تخمدانهاي بزي از كشتارگاه و انتقال آنها به آزمايشگاه ، مجموعه تخمك – كومولوس در محيط كشت TCM199 حاوي غلظتهاي مختلف ملاتونين (M-106 ، M 9-10وM 12- 10 و M 0)كشت داده شدند و بعد از انكوباسيون به مدت 24 ساعت ، ميزان بلوغ اووسيتها به كمك رنگ آميزي هوخست و تحت ميكروسكوپ فلورسانس مورد ارزيابي قرار گرفت . سپس اووسيت هاي تيمار شده با ملاتونين به روش ايمونوسسيتوشيمي و با كمك آنتي بادي H4K12ac انكوبه شدند و با كمك ميكروسكوپ فلورسانت بررسي شدند . ملاتونين در غلظت 9- 10 مولار سبب افزايش معنادار بلوغ هسته اي در مقايسه با گروه كنترل گرديد ، همچنين در غلظت12 -10سبب افزايش معنادار سطح H4k12 در مقايسه با گروه كنترل گرديده است (0.05p ) . به نظر مي رسد ملاتونين با افزايش سطح استيلاسيون H4K12 سبب افزايش سطح نسخه برداري و افزايش بيان ژنهاي موثر در رشد اووسيت مي گردد ، همچنين ملاتونين منجر به رسيدن اووسيت به مرحله متافاز II مي گردد كه با نتايج بدست آمده از مطالعات قبلي منطبق مي باشد .