بررسي تأثير اعمال مجازات حبس در كاهش جرايم با رويكردي بر افق پيشگيري از جرم مندرج در پيش‌نويس اسناد الگوي پايه پيشرفت

همان­طور كه مفروض است روند كاهشي و حذف تدريجي فقر، فساد، تبعيض، اعتياد و جرم از جمله اهداف پيش‌­نويس­هاي سند « مباني اسلامي پيشرفت » مي­باشد. اما تبيين مشكلات و مباني روش­هاي كاهش جرم و چه بسا تكرار جرم در زمره مهم­ترين مسائل پيش رو قرار مي­گيرد. ازجمله موضوعاتي كه نقش بسزا در كاهش جرايم و آسيب­هاي اجتماعي ايفا مي ­كند اجراي كيفر زندان مي­باشد. بخش اعظمي از زندانيان پس از آزادي با انبوهي از مشكلات مواجهند، حتي اگر خانواده آن­ها را بپذيرد، براي پذيرش اجتماعي، اشتغال، تأمين زندگي، برقراري روابط صحيح اجتماعي و طي طريق آن، راهي سخت در پيش دارند. كشف علل برانگيزاننده جرم، مشكلات عاطفي، نارسايي‌هاي مهارتي و درمان و رفع آن­ها نقش كليدي درراه پيش‌گيري از تكرار جرم ايفا مي‌كنند. مراقبت‌هاي پس از حبس نيز در راستاي شناسايي و رفع اين مشكلات و معضلات، رويكردي پيشگيرانه را در پيش‌گرفته است. آن­چه دراين خصوص اهميت دارد آن است كه اعمال مجازات حبس و ميزان كارايي آن در جلوگيري از جرايم به ويژه تكرار جرم مورد ارزيابي قرار گيرد. درپژوهش حاضر برآنيم كه در نيل به تدابيري جهت كاهش جرم و فساد، به برررسي حبس و جايگاه آن دركاهش جرايم و آسيب­هاي اجتماعي، با توجه به مباني توسعه قضايي نظام حقوقي ايران اسلامي و افق­هاي پيش­نويس اسناد الگوي پايه پيشرفت بپردازيم.