نقش اتحاد اقوام ايراني در انسجام و پيشرفت ايران اسلامي

اتحاد ملي مهم­ترين راهكار رسيدن به منافع ملي است. چرا كه اين اتحاد با تكيه بر هويت ملي و ديني حاصل شده و راهگشاي سياست­هاي داخلي وخارجي خواهد بود. وحدت از مقولات اساسي بوده كه همواره حضرت امام -رحمت الله عليه- و مقام معظم رهبري، همه گروه­ها و افراد ملت را به وحدت وهمدلي و سازش با يكديگر دعوت كرده، پيوسته از وحدت به عنوان يكي از نيازهاي ضروي جامعه ياد كنند. نام­گذاري سال 1386 با عنوان اتحاد ملي و انسجام اسلامي ازسوي رهبر انقلاب اسلامي تأييدي بر اين مدعاست. يكي از ظرفيت هاي كشورمان براي پيشرفت و موفقيت وجود اقوام گوناگون در سرتاسر ايران اسلامي مي باشد. براي پيشرفت بايد اين اقوام هويت جمعي داشته باشند؛ يعني پاره‌اي از موفقيت‌ها در يك كشور، جز با احساس هويت جمعي به دست نخواهد آمد. از منظر رهبر معظم انقلاب، «خودفراموشي» -به معني فراموش كردن هويت خود- امري خطرناك است كه وجود آن در ادبيات سياسي يك كشور، به ذلت و خواري مردم آن كشور مي‌انجامد. اگر قوم و ملتي هويت و تاريخ و فرهنگ و زبان خود را فراموش كنند، نتيجه آن، ذلت و بدبختي اين قوم خواهد بود. سنت‌هاي مختلف، آداب و عادات مختلف و استعدادهاي گوناگون و متنوع، اجزاي گوناگون يك ملت را با يكديگر تكميل ميكند و هم‌زيستي و اتحاد كامل مي توانند باعث پيشرفت ايران اسلامي بشود. اين تحقيق برآن است با روش توصيفي - تحليلي نقش هويت اقوام ايراني در اتحاد و پيشرفت ايران اسلامي را بررسي نمايد.