گفتمان حكمي عرفاني و كاركرد آن در تعميق دين‌داري، اخلاق و معنويت

طراحي الگوي مؤثر براي تحقق آرمان­ها و رسيدن به آن­ها مبتني بر ارائه برنامه عملي جامع است، حدوث و بقاي برنامه­هاي عملي به اعتقاد نهاده بر زيربناي آن تكيه دارد، از اين رو نوع نگرش و جهان ­بيني و معرفت­هاي بنيادين نسبت به جهان و انسان، بنياد هر تدبير و برنامه در تبيين الگوهاي عملي است، اين مباحث در تكون رفتار دخيل بوده و به نحو كلي جهان­بيني­ها، بر همه عرصه­هاي ديني، اخلاقي و معنوي و حتي نيات و مقاصد دروني فرد و جامعه حاكم است، در اين مقاله با روش توصيفي تحليلي نشان داده­ايم كه نگرش عرفاني و حكمي با تفسير عقلاني و منطقي از دين، اخلاق و معنويت به عنوان بخش مهمي از الگوي اسلامي پيشرفت قادر است، بر بسياري از ابعاد مختلف در عرصه ديداري تأثير گذاشته و بخشي از مشكلات و بحران­هاي انسان امروز و آينده را بهبود و به توسعه و پيشرفت مادي و معنوي آن­ها كمك نمايد.