ارزيابي كارايي شركت‌هاي بيمه با استفاده از تحليل پنجره‌اي داده‌ها

صنعت بيمه يكي از سه نهاد مالي است كه به‌عنوان چرخ اقتصادي، پشتيباني‌كننده ساير نهادهاي اقتصادي و خانوارها تلقي مي‌شود. با باز شدن فضاي رقابت، شركت‌هاي بيمه خصوصي زيادي شروع به رشد و شكل‌گيري سريع گرفته است. با توجه به رقابت شديد ميان شركت‌هاي بيمه ضرورت ارزيابي عملكرد شركت‌هاي بيمه از اهميت فراواني برخوردار مي‌گردد. تحليل پنجره‌اي داده‌ها يكي از مدل‌هاي پركاربرد براي ارزيابي كارايي مي‌باشد كه به تعيين كارايي نسبي در بازده به مقياس ثابت واحدهاي تصميم‌گيري مي‌پردازد. در اين تحقيق با استفاده از روش تحليل پنجره‌اي داده‌ها WDEA به سنجش كارايي 22 شركت بيمه فعال در بازار بيمه طي چهار سال 1391 لغايت 1394 پرداخته شد. اين تحقيق به لحاظ هدف از نوع تحقيقات «كاربردي»، ازنظر شيوه و ماهيت كار از تحقيقات «توصيفي» و روش گردآوري داده‌ها «پيمايشي پس رويدادي» مي‌باشد. نهاده‌هاي متغير كارايي شامل تعداد كاركنان، تعداد شعب و تعداد نمايندگي است و ستاده هاي كارايي شامل تعداد بيمه‌نامه و حق بيمه توليدي مي باشد. بر اساس نتايج پژوهش شركت بيمه ايران از بيشترين كارايي نسبت به بقيه شركت‌ها برخوردار بوده و كاراترين شركت خواهد بود ولي شركت بيمه ما كمترين كارايي نسبت به بقيه شركت‌ها دارد. با توجه به نتايج به‌دست‌آمده، در مورد كارا و يا ناكارا بودن شركت‌هاي بيمه مديران شركت بيمه ايران كه بر اساس نتايج به‌دست‌آمده كاراترين شركت بيمه طي دوره زماني مذكور است، بايد درمجموع به سمت كارايي بيشتر و بالاتر حركت كرده و مديران شركت‌هاي ناكارا لازم است با الگوبرداري از واحدهاي مرجع خود به سمت مرز كارايي نسبي حركت كنند.