فعاليت اقتصادي، برنامه­ريزي و سرمايه­گذاري كارآفرينانه در سيره امام علي (ع)

اختياري

دين اسلام مردم را به انجام فعاليت و كسب و كار دعوت مي­كند و از انسان­ها مي­خواهد كه از كار خويش ديگران را نيز بهره مند سازند و به طور مستقيم و غيرمستقيم با برنامه­ريزي مردم را تشويق به كارآفريني و ايجا شغل مي كند تا از فقر در يك جامعه اسلامي جلوگيري شود. درنتيجه كار و تلاش يك فرد مي­تواند موثر بر كارآفريني او باشد. سؤال­هاي اصلي اين مقاله شامل امام علي (ع) چقدر به كار و توليد و سرمايه­گذاري كارآفرينانه اهميت مي­دادند؟ آيا امام علي (ع) با كارآفريني استعدادهاي مردم را شكوفا مي­كردند؟ روش بررسي تحقيق استنادي و تحليل محتوا است كه در بخش گردآوري اطلاعات و تجزيه و تحليل محتواها مورد استفاده قرار گرفته است. جامعه مورد استفاده گستردة روايي، قرآن كريم و نهج البلاغه است. نتيجه پژوهش نشان مي­دهد كه امام علي (ع) ضمن دفاع از اصول و موازين دين مبين اسلام از كار و تلاش و فعاليت اقتصادي در مسير احيا و آباداني جامعه دريغ نكرد و با كار و توليد و كارآفريني استعداد مردم را شكوفا و مزارع و باغ هاي متعددي را احيا و آباد كرد. در مدت خلافت خويش نيز از كار غافل نگشت.