نقش آخرت‌گرايي در تحقق اقتصاد مقاومتي براساس نهج‌البلاغه با تأكيد بر ارزش‌هاي اخلاقي- رفتاري

اختياري

تحكيم مباني اعتقادي، نقش مهمي در تحقّق اقتصاد مقاومتي دارد. تأثير اين مباني و مفاهيم در سالم‌سازي و مقاوم‌سازي نظام اقتصادي يك جامعه، بيشتر از تأثير قضايا و روابط علت و معلولي اقتصادي است. يكي از اين مباني اعتقاد به معاد است كه از مهم­ترين و اساسي‌ترين عوامل سازنده اخلاق و رفتار انسان‌هاست كه در تشويق انسان به انجام رفتارهاي صحيح و دوري از رفتارهاي ناپسند اقتصادي نقش مؤثري ايفا مي‌كند. آنچه در اين پژوهش پيرامون آن سخن گفته شده، مجموعه‌اي از رفتارهاي اقتصادي است كه مي‌توان از آن به راهبردهايي از نهج البلاغه در حيطه‌ رفتار تعبير كرد كه در قالب فضائل و رذائل رفتاري، صورت دقيقي از بايدها و نبايدها را براي تحقق اقتصاد مقاومتي با استفاده از روش توصيفي-تحليلي ترسيم مي‌كند. نتايج به دست آمده حاكي از اين است كه ميان «تقويت فضائل رفتاري و ترك رذائل رفتاري اقتصادي» با «آخرت‌گرايي» و «تحقق اقتصاد مقاومتي» رابطه‌اي مستقيم و دو سويه برقرار است. همچنين در ميان فضائل رفتاري،انفاق كردن، بيشترين بسامد را در نهج‎‌البلاغه داشته و در بين رذائل رفتاري نيز مال‌اندوزي بالاترين درصد فراواني را به خود اختصاص داده است. از آنجايي كه تقويت رفتارهاي پسنديده به صورت ناخودآگاه در دوري از رذائل نيز مؤثر است، در ميان فضائل و رذائل رفتاري اقتصادي، امام علي (ع) بيشتر به ذكر فضائل اقتصادي پرداخته است، تا از اين رهگذر، شوق رسيدن به اين فضيلت‌ها را ايجاد كرده و مردم را در مسير صحيح زندگي قرار دهد.