توسعه بازارهاي مجوز انتشار آلودگي با استفاده و تخصيص مجدد زهاب كشاورزي

هدف از اين پژوهش امكان‌سنجي تخصيص مجدد زهاب كشاورزي براي آبياري زمين‌هاي زراعي در ساختار بازار مجوز انتشار آلودگي مبتني بر پارامتر نيتروژن مي‌باشد. بدين منظور، حوضه پائين‌دست رودخانه سفيدرود بطول 55 كيلومتر و مشتمل بر 11 منبع آلاينده نقطه‌اي (شهرها و مراكز صنعتي) و غيرنقطه‌اي (شاليزارها) از نظر كمي و كيفي با مدل Qual2k شبيه‌سازي شده و ضمن تعيين حداكثر بار مجاز تخليه آلودگي، تخصيص بهينه كاهش آن در قالب الگوي تجارت كيفيت آب براي هر منبع آلاينده تعيين شد. نتايج نشان مي‌دهد كه تخصيص مجدد زهاب كشاورزي، بين 30 تا 45 درصد حجم توليدي، مي‌تواند بدليل كاهش بار آلودگي توليد شده، منجر به كاهش هزينه‌هاي حاشيه‌اي كنترل انتشار آلودگي در زهاب‌ها شود. همچنين استفاده مجدد از اين منبع آبي باعث كاهش تقاضا براي برداشت از منابع آب سطحي شده و اين خود مي‌تواند تاثير بسزايي بر كيفيت محيط آب پذيرنده داشته باشد. در مجموع چنين نتيجه گرفته مي‌شود كه استفاده مجدد همزمان از پساب شهري و زهاب كشاورزي براي آبياري زمين‌هاي زراعي مي‌تواند نسبت به شرايط استفاده از پساب شهري بين 40 تا 90 درصد از هزينه‌هاي كنترل انتشار آلودگي مبتني بر پارامتر نيتروزن كل را در محدوده مورد مطالعه و در قالب تجارت كيفيت آب كاهش دهد.