نقش بخش كشاورزي در حكمراني محلي آب‏هاي زيرزميني دشت رفسنجان

مسئله اصلي كه در موضوع آب موثر است چگونگي تامين نيازهاي فزاينده جمعيت بدون قرباني كردن پايداري مناطق و با منابع آب شيرين محدود و آسيب پذير مي͏باشد. وجود فن آوري‏هاي جديد و افزايش تقاضا، باعث اضافه برداشت از منابع آب زيرزميني شده و معضلات فراوان زيست محيطي را در پي داشته است. دشت رفسنجان نيز از اين امر مستثني نبوده و از آنجا كه بيشتر آب برداشت شده از منابع آب زيرزميني در اين دشت به مصرف كشاورزي و اقتصاد تك محصولي پسته مي‏رسد پس بخش كشاورزي نقش تعيين كننده‏اي در بحران آب زيرزميني داشته است. هدف اين تحقيق بررسي نقش بخش كشاورزي در حكمراني آب زيرزميني شهرستان رفسنجان است. براي اين منظور با استفاده از تكنيك‏هاي مصاحبه و مشاهده و بررسي آمار و اسناد اطلاعات لازم جمع آوري شد. روش به كار رفته در اين تحقيق براي پاسخ به پرسش‌ها استفاده از گروه كانوني بوده است. تعداد 15 كارشناس كشاورزي بخش دولتي و خصوصي با روش نمونه گيري هدفمند انتخاب و در قالب چهار گروه به پرسش‌هاي تحقيق پاسخ گفتند. نتايج حاصله نشان مي‌دهد كه در شرايط كنوني دشت رفسنجان، اولين گام براي رسيدن به حكمراني محلي تشكيل تشكل‏هاي لينك شده با دولت است كه اعضاي اين تشكل‏ها بايد افراد مورد اعتماد مردم و انتخاب شده توسط رهبران محلي باشد و اين تشكل‏ها براي تقويت فعاليت خود نياز به آموزش و حمايت دولت خواهند داشت.