بررسي زماني و مكاني تغيير اقليم بر دماي واحدهاي هيدرولوژيكي زيرحوضه‌ي ونك

تغييرات در شرايط اقليمي همواره اتفاق افتاده است. اين تغييرات بايد به‌عنوان پديده¬هاي طبيعي فرض شوند، هرچند مي‌توانند اثرات شديدي بر ارگانيسم موجودات زنده و بسياري از جنبه‌هاي ديگر نظير صنعت، زيستگاه، سلامت بشر، منابع آب كشاورزي، جنگل¬ها و... بگذارند. در اين مقاله به بررسي اثر محتمل تغيير اقليم بر متوسط دماي حداقل و دماي حداكثر با دو سناريوي A1 در گزارش چهارم و سناريوي RCP8P5 در گزارش پنجم هيات بين الدول تغيير اقليم در بازه¬ي زماني 2046-2017 براساس تصويرسازي پارامتر دماي حداقل و دماي حداكثر در اين دوره و براي سه زيرحوضه ونك است. سپس به بررسي عدم قطعيت پارامتر دماي حداقل و دماي حداكثر در گذار از گزارش چهارم به پنجم كه به¬صورت زماني و مكاني در زيرحوضه ونك پرداخته شده¬است. با توجه به تغييرات دما تحت اعمال گزارش چهارم احتمال زمستان¬هاي گرمتري نسبت به گذشته وجود دارد. بيشترين افزايش دما در ماه مارس اتفاق افتاده است كه نمايانگر بهاري گرمتر مي¬باشد. اثر تغيير اقليم بر منطقه همچنين به صورت افزايش طول دوره گرما و پيشروي گرما از تابستان به بهار بروز پيدا كرده است. در نتيجه تحليل مكاني منطقه احتمالاَ وقوع تاثير اقليم بر دما در قسمت¬هاي شرقي حوضه نمود بيشتري پيدا كند. در گذار از گزارش چهارم به گزارش پنجم اثر تغيير اقليم به شدت ملموس و قابل مشاهده است. دماي بيشينه و كمينه افزايش قابل توجهي را نشان مي¬دهند.