تغييرات هدايت هيدروليكي و رطوبت اشباع خاك پس از برداشت لوبيا تحت تاثير كاربرد زغال زيستي حاصل از كود گاوي در شرايط تنش خشكي

ضايعات كشاورزي و حيواني به دليل حجم زياد، فضاي زيادي را اشغال مي¬كنند و از طرفي شيرابه حاصل از آنها از طريق ورود به آب¬هاي سطحي و زير¬زميني سبب آلودگي محيط‌زيست مي¬شوند. با تبديل اين ضايعات به زغال زيستي درواقع نه‌تنها انرژي توليد مي¬شود بلكه حجم و وزن مواد زائد و اثرات نامطلوب شيرابه تا حد قابل‌توجهي كاهش مي¬يابد. بنابراين اين تحقيق با هدف بررسي اثر كاربرد زغال زيستي توليد شده از كود گاوي بر هدايت هيدروليكي اشباع و درصد رطوبت اشباع در خاك پس از برداشت گياه لوبيا در يك خاك آهكي انجام شد. تيمارها عبا رت بودند از: شاهد، 25/1، 50/2 و 00/5 درصد وزني زغال زيستي به همراه سطوح رطوبتي 100، 70 و 55 درصد ظرفيت مزرعه. نتايج حاصل نشان داد كه كاربرد مقادير 25/1، 50/2 و 00/5 درصد وزني زغال زيستي به¬ترتيب سبب افزايش 1/1، 41 و 70 درصدي هدايت هيدروليكي اشباع در خاك پس از برداشت گياه لوبيا در مقايسه با شاهد شد (اگرچه افزايش حاصل از 25/1 درصد زغال زيستي از نظر آماري معني¬دار نبود). در حالي‏كه سطوح رطوبتي 70 و 55 درصد ظرفيت مزرعه در مقايسه با شاهد (100 درصد رطوبت ظرفيت مزرعه)، اثر معني-داري بر هدايت هيدروليكي اشباع خاك نداشتند. از طرفي سطوح رطوبتي در مقايسه با شاهد اثر معني‏داري بر رطوبت اشباع در خاك پس از برداشت گياه نداشت. درحالي‌كه كاربرد 25/1، 5/2 و 5 درصد زغال زيستي رطوبت اشباع را در مقايسه با شاهد به¬طور معني‏داري به ترتيب به ميزان 29، 30 و 50 درصد افزايش داد.