نقش آموزش عالي در توسعه اقتصادي

چندين دهه بحث و آزمايش به درك اين نكته در سراسر جهان انجاميده است كه بسياري از دانشگاه‌ها مي‌توانند نقش‌هاي متنوع اما مهمي در نوآوري و توسعه اقتصادي داشته باشند. اكتشافات علمي كه به نوآوري‌هاي صنعتي مي‌انجامد، به خصوص از طريق كاربردهاي دانشگاهي، تصويري كلاسيك از كمك دانشگاه‌ها به توسعه اقتصادي است. بسياري از نهادهاي تحقيقاتي مي‌كوشند چنين رابطه‌اي را بازسازي كنند، زيرا دانشگاه‌ها ممكن است فاقد فرهنگ يا ظرفيت انجام آن باشند. دانشگاه‌ها مي‌توانند با ايجاد سريع منابع انساني با مهارت و دانش اساسي، به گسترش پاسخ‌گويي در بازار نيروي كار كمك كنند. استادان اين قبيل مؤسسات شايد به داشتن آثار علمي يا پژوهش طراز اول معروف نباشند، اما جهت‌گيري پيشرفت علمي را مي‌شناسند و مي‌توانند برنامه‌هاي آموزشي خود را براي مواجهه با نيازهاي صنعتي جديد به‌روز كنند. ديدگاه سرماية انساني كه به رشته تحرير درآمد ما را متوجة اين حقيقت مي‌كند كه دستيابي به ميراث بالاي توسعه‌يافتگي در كشورهاي پيشرفته مرهون آموزش و به خصوص ارائه آموزش عالي است. بدين ترتيب، اين مقاله فرايند دستيابي به توسعه اقتصادي را از طريق آموزش عالي، جست و جو و بيان مي‌كند.