ارزيابي كارايي مسيريابي هاي AODV و DSR در شبكه هاي موردي سيار

شبكه هاي موردي سيار مجموعه اي از گره هاي بي سيم سيار هستند كه مي تواند با يكديگر بدون استفاده از هيچ گونه زير ساختي ارتباط برقرار كنند. پروتكل هاي مسيريابي متعددي در اين شبكه ها توسعه يافته اند. در شبكه هاي موردي سيار نياز به يك پروتكل مسيريابي كارآمد و با كيفيت به منظور حمايت از برنامه هاي كاربردي چند رسانه اي مانند صدا و ويدئو مشهود است. براي چنين برنامه هاي كاربردي كنترل پارامترهاي كيفي از قبيل پهناي باند، تأخير، نوسان در تأخير ضروري مي باشد. . طراحي و توسعه الگوريتم هاي مسير يابي مبتني بر كيفيت خدمات در حال افزايش است. در اين مقاله به بررسي پروتكل هاي مسيريابيAODV و DSR از نقطه نظر نحوه ارائه كيفيت خدمات آن ها مي پردازيم. بدين منظور با استفاده از شبيه ساز OPNET و طراحي سناريوهاي مختلف به تحليل و مقايسه اين پروتكل ها پرداختيم. نتايج بدست آمده نشان مي دهد كه پروتكل DSR در ترافيك هاي مبتني بر صدا و تا زماني كه تحرك گره ها حداقل نگه داشته شود مناسب تر از پروتكل AODV است و وقتي تحرك و اندازه ي شبكه افزايش مي يابد AODV انتخاب بهتري مي باشد. اما به هنگامي كه منابع نرم افزاري حجيم مانند صوت و تصوير مورد نظر باشد، ماهيت مبتني بر تقاضا بودنAODV به شدت مانع عملكرد خوب شبكه مي شود.