بررسي نقش دانشگاه در كارآفريني در جهت توسعه و موانع آن

دانش به گونه اي فزاينده جز مهمي از نوآوري محسوب مي شود. دانشگاهها در مقام توليد كننده دانش و نهاد انتشار آن، نقش وسيع تري را در نوآوري و توسعه آن در بر دارد. در جامعه وسيعي كه توسعه نوآوري و كارآفريني در آن كار مشكلي مي باشد و بنگاههاي علمي انفرادي و جمعي به تنهايي بر نمي آيد و ديگر موسسات آموزش عالي نيز در آن نقش اساسي دارد. در اين مقاله سعي مي شود نقش دانشگاه به عنوان مهمترين عنصر توسعه كارآفريني بررسي و نيز راه كارهاي توسعه و موانع آن را مورد ارزيابي قرار دهيم. ضمناً يكسري اقداماتي كه دانشگاه بايد انجام دهد تا در مسير كارآفريني، كارآفرينان بهترين روش و بهترين راه مقابله با موانع آن را براي توسعه كارآفريني كه در دانشگاه نقش عمده اي در آن دارد را مورد ارزيابي قرار مي دهد و نيز دولت بعنوان پشتوانه اي مناسب براي آن است. در اين مقاله بيشتر تحقيق كتابخانه اي است و از مطالعه ميداني نيز استفاده گرديده است. در نتيجه در اين مقاله سعي شده است با بررسي عوامل تاثيرگذار در رويكرد دانشگاه ها به دانشگاه كارآفرين و توسعه و موانعي كه موجب عدم كارآفريني مي شود را كنترل و راه حل هايي براي بهبود و توسعه روز افزون آن شود.