پيشرفت هاي اخير در سم شناسي مواد غذايي

علاقه به سم شناسي مواد غذايي از طريق وابستگي انسان به تغذيه به دليل متابوليسم هتروتروفيك آنها مشهود است. با استفاده از بيوشيمي مدرن، زيست شناسي مولكولي و سلولي، علوم كامپيوتري، بيوانفورماتيك و همچنين تكنولوژي هاي غربالگري با تكنولوژي بالا و محتوا، امكان شناسايي عوارض جانبي و تعيين سميت هاي احتمالي مواد غذايي وجود دارد. مكانيسم هاي اقدامات سمي چند مرحله اي است اما اثرات سمي بسياري در توليد استرس اكسيداتيو و التهاب مزمن ايجاد مي شود كه باعث مرگ سلول، پيري و بيماري هاي دژنراتيو مي شود. ادغام داده هاي سم شناسي مواد غذايي به دست آمده در محيط هاي بيوشيميايي و سلولي مبتني بر in vitro، in vivo و در محيط باليني انسان، باعث ايجاد جايگزيني و بسيار قابل پيش بيني در مدل هاي سيليكا شده است. اين سيستم ها تركيبي از مدل هاي مبتني بر سلول in vitro با الگوريتم هاي مبتني بر كامپيوتر را در بر مي گيرد. كاهش تست هاي حيواني جوندگان با محدوديت هاي هزينه هاي بالاي آن، بازخواني كم كارايي، پاسخ هاي نامنظم، مسائل اخلاقي و نگراني هاي اضافپذيري به انسان ها موجب افزايش استفاده از مدل هاي حيواني جايگزين اين سلول ها شده اند، مانند (Drosophila melanogaster، Caenorhabditis elegans يا Danio rerio) و تلاش براي ادغام سيستم هاي organotypic و آزمايشات مبتني بر سلول هاي بنيادي. عليرغم اين دستاوردها، چالش هاي متعددي در زمينه هاي مختلف سم شناسي مواد غذايي وجود دارد.