مقايسه انواع روش‌هاي عصاره‌گيري غوطه‌وري، التراسوند و تركيب آن‌ها بر خواص آنتي اكسيداني عصاره‌هاي مختلف تفاله انار

استخراج تركيبات آنتي اكسيداني با منشاء طبيعي اخيراً توجه محققان مختلف را به خود جلب كرده است. انار از جمله محصولات بومي ايران است كه ساليانه حجم زيادي از ضايعات در طي توليد و فراوري آن حاصل مي‌شود. هدف از تحقيق حاضر بررسي روش عصاره‌گيري، نوع و درصد حلال مورد استفاده بر ميزان استخراج تركيبات فنولي و خواص آنتي اكسيداني عصاره استخراج شده از تفاله‌ي انار است. بعد از استخراج آب انار، تفاله (مجموعه پوست و هسته) باقي مانده در آون با دماي C ° 50 خشك شده و با استفاده از آسياب دستي به پودر تبديل شد. عصاره گيري به سه روش غوطه‌وري، التراسوند و تركيب التراسوند-غوطه‌وري با حلال‌هاي آب گرم (آب مقطر با دماي جوش)، آب سرد (آب مقطر بادماي محيط)، متانول (50%،100%)، اتانول (50%، 100%)، استون (50%، 100%) انجام شد. فعاليت آنتي اكسيداني با روش نيرو احياي كنندگي به روش فولين سيوكالتيو، نيرو مهار راديكال آزاد DPPH و مقايسه آن‌ها با BHT با استفاده از دستگاه اسپكتوفتومتري بررسي شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم افزار آماري SPSS به روش آناليز واريانس يك‌طرفه (در سطح معني داري 0.05 P) و رسم نمودارها با نرم افزارExcel صورت گرفت. نتايج بدست آمده نشان داد كه در تست DPPH بيشترين فعاليت آنتي اكسيداني مربوط به متانول100% (95.078%) و كمترين ميزان فعاليت آنتي اكسيداني مربوط به آب گرم (78.69%) است. هم چنين بيشترين نيرو احيا كنندگي به ترتيب مربوطه به عصاره آب گرم و متانول 100% (4.056، 3.98 ) و كمترين نيرو احيا كنندگي مربوط به اتانول50% (3.668) مي‌باشد. نتايج نشان مي¬دهد كه در مورد تفاله‌ي انار، عصاره¬گيري به روش غوطه¬وري، به دليل آزادسازي بيش¬تر تركيبات فنولي و در نتيجه فعاليت آنتي اكسيداني بالاتر نسبت به ساير روش¬ها، مي¬تواند به عنوان يك روش مناسب و ارزان بدون به كار بردن دستگاه‌ها و ابزارهاي پيچيده در محيط آزمايشگاه، از طريق به كاربردن حلال‌هاي يكنواخت عصاره‌هايي با ميزان مواد موثره بالا به دست آورد.