آلودگي با گونه هاي استافيلوكوكسي كوآگولاز منفي و تغييرات در كيفيت و توليد شير گوسفند

ورم پستان تحت باليني يكي از بيماري هايي مهم در گوسفند است كه چندين عامل ميكروبي از جمله گونه هاي استافيلوكوكسي كوآگولاز منفي در رخداد آن موثر مي باشد كه اثرات آن بر روي فاكتورهاي شير از جمله غلظت پلاسمين و پلاسمينوژن، نسبت فعاليت پلاسمينوژن به پلاسمين، وغلظت پپتون پروتئاز در مطالعات بررسي شده است. برخي از مطالعات نشان داده اند كه غلظت و فعاليت پلاسمين (9/58 در برابر 9/33 واحد در ميلي ليتر) و فعال كننده پلاسمينوژن (354 در برابر 148 واحد در ميلي ليتر) در كارتيه هاي آلوده در مقايسه با كارتيه هاي سالم به طور معناداري بيشتر بود در حالي كه فعاليت پلاسمينوژن (5/62 در برابر 2/92 واحد در ميلي-ليتر) و نسبت پلاسمينوژن به پلاسمين به طور معناداري در كارتيه هاي آلوده پايين تر بود. نتايج نشان مي دهد كه افزايش در فعاليت پلاسمين در كارتيه هاي آلوده به خاطر تبديل پلاسمينوژن به پلاسمين به وسيله فعال كننده هاي پلاسمينوژن است. مطلعات نشان داده است كه افزايش فعاليت پلاسمين (بيش از 150%) باعث خشك شدن شير و همچنين كاهش چربي و پروتئين شير مي شود بنابراين فعاليت پلاسمين زياد نه تنها كاهش توليد شير را منجر مي شود بلكه ترشح تركيبات آلي شير را نيز تغيير مي دهد. از طرف ديگر با افزايش فعاليت پلاسمين، شمارش سلول هاي سوماتيك نيز افزايش و دنبال آن كيفيت و قيمت شير نيز كاهش پيدا مي كند. پلاسمين يكي از مهمترين آنزيم هاي پروتئوليتيك است كه باعث تجزيه كازئين شير مي شود. به طور خلاصه نتايج نشان مي دهد كه در ورم پستان تحت باليني پلاسمين افزاش و به دنبال آن توليد شير و پروتئين هاي شير كاهش و سلول هاي سوماتيك افزايش مي يابد كه به دنبال آن كيفيت شير و محصولات حاصل از آن از جمله پنير كاهش پيدا كرده و موجب خسارت اقتصادي مي شود