اثر تنش خشكي بر جوانه زني و رشد گياهچه گياه ريحان (Ocimum basilicum L.)

رشد و عملكرد سبزي‎ها در بسياري از مناطق دنيا توسط تنش‌هاي محيطي زيستي و غير زيستي متعدد محدود مي‌گردد. تنش خشكي مهمترين عامل محدودكننده توليد سبزي‌ و مانع گسترش كشت آن‌ها مي‎باشد. سبزي‌ها نسبت به گونه‎هاي چوبي، حساسيت بيشتري نسبت به تنش خشكي دارند. لذا اين پژوهش به بررسي اثر تنش خشكي با PEG-6000 بر جوانه-زني و رشد گياهچه ريحان مي پردازد. بدين منظور آزمايشي تحت شرايط كنترل شده در دانشگاه گنبد كاووس در قالب طرح كاملا تصادفي درچهار سطح خشكي (0، 3- ، 6- و 9- بار) با چهار تكرار انجام گرفت. نتايج حاصله حاكي از كاهش سرعت و درصد جوانه زني، طول ساقه‎چه و ريشه‎چه و وزن تر و خشك گياهچه ريحان با افزايش سطوح مختلف خشكي بود (p 0.01). بين شاهد و خشكي 3- بار تفاوت معني‎داري مشاهده نگرديد در حاليكه با افزايش سطح تنش تمامي صفات كاهش يافته و در سطح 9- بار به حداقل مقدار خود رسيد. لذا مي توان چنين استنباط نمود كه 9- بار حد بحراني تنش كم آبي براي گياه دارويي ريحان مي باشد.