بررسي هندسه ساختاري بالاجسته كوه‎هاي تويه‎دروار (دامنه جنوبي البرز خاوري)

در اين مقاله كوه­هاي تويه دروار به‎عنوان ساختار بالاجسته، در دامنه جنوبي البرز خاوري معرفي شده كه به­دليل داشتن توالي چينه­شناسي نسبتا كامل از پالئوزوئيك تا ترشيري، جهت بررسي و تحليل تكامل ساختاري دامنه جنوبي البرز خاوري انتخاب گرديده است. اين ساختار، از شمال به گسل ميلا و از جنوب به گسل گيو محدود مي­شود. اين گسل­ها با جهت شيب مخالف يكديگر مرز واحدهاي سنگي پالئوزوئيك و مزوزوئيك كوه­هاي تويه‎دروار را با واحدهاي سنگي ترشيري در دامنه شمالي و جنوبي آن تشكيل مي­دهند. در تشكيل اين ساختار زمين‎ساختي، گسل گيو نقش گسل راندگي و گسل ميلا نقش پس‎راندگي را به‎عهده داشته‎اند. برخورد نهايي صفحه عربي و ايران مركزي در ميوسن پسين باعث حاكم شدن رژيم ترافشارشي چپگرد در البرز‎خاوري شده كه اين امر با توسعه گسل­هاي راستالغز چپ­گرد و راستگرد (گسل f1) همراه بوده است.