تحليل دگرشكلي پيشرونده در شكل­گيري چين­هاي مرتبط با سيستم­هاي ترافشارشي با استفاده از مدل­سازي عددي و آنالوگ

همگرايي مايل صفحه عربي و اوراسيا، باعث شكل­گيري سامانه ترافشارشي در برخي از مناطق كمربند چين­خوردگي- راندگي زاگرس شده، كه زاويه اين همگرايي در قسمت­هاي مختلف، متفاوت است. در اين مطالعه با استفاده از مدل­سازي آنالوگ و عددي تأثير زاويه همگرايي بر نوع چين­خوردگي و انحناي محور چين، با دو زاويه 15 و 30 درجه مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج بدست آمده از هر دو مدل آنالوگ و عددي نشان دهنده اين موضوع مي­باشد كه نخستين تغييرشكل و چين­خوردگي در پيشاني جهبه برخورد به وجود مي­آيد، كه نشان از انطباق قابل قبول مدل عددي و آنالوگ با يكديگر دارد. مقايسه نمودارهاي جابه­جايي برحسب زمان در دو مدل عددي نشان مي­دهد كه اختلاف زمان جابه­جايي قائم بين دماغه شمالي و جنوبي، در همگرايي 30 درجه بيشتر از همگرايي 15 درجه مي­باشد. به عبارتي مي­توان نتيجه گرفت كه هرچه زاويه همگرايي بيشتر باشد، زمان انتقال دگرشكلي از دماغه شمالي به سمت دماغه جنوبي بيشتر بوده و انحناي محور چين نيز بيشتر خواهد بود.