مطالعه ذرات معلق جوي بر روي درياچه اروميه با استفاده از ليدار فضابرد كاليپسو (CALIPSO)

درياچه اروميه در شمال غرب ايران يكي از بزرگترين درياچه­ هاي فوق شور در جهان است. در دهه­هاي اخير درياچه با چالش جدي خشك شدن مواجه بوده است. در مقايسه با سال ۱۹۹۵ ميلادي، سطح درياچه به ميزان تقريبا ۸۸٪ خشك شده است كه باعث به­وجود آمدن بستري از نمك در اطراف درياچه شده است و مي­تواند مقادير قابل توجهي از هواويزها (غبار و نمك) را در هنگامي­كه باد مي­ وزد به منطقه پراكنده كند. ما از داده­هاي ليدار فضابرد كاليپسو براي بررسي تغييرات فصلي هواويزهاي جو درياچه اروميه استفاده مي­كنيم. براي اين منظور، پارامترهاي اپتيكي انتگرال پس پراكندگي ميرا شده (IAB) و عمق اپتيكي هواويزها (AOD) را كه در طول موج ۵۳۲ نانومتر محاسبه شده­اند انتخاب مي­كنيم. مقادير روزانه IAB و AOD، يك تمايز قابل توجه بين هواويزهاي جو درياچه اروميه از اطراف آن به ويژه در فصل تابستان نشان مي­دهند. همچنين بيشترين ميانگين مقدار AOD براي جو درياچه درفصل تابستان مشاهده مي­شود. اين نتايج مي­تواند به­دليل افزايش ميزان ذرات نمك در جو درياچه در فصل تابستان و مقادير بالاتر ضريب پس پراكندگي براي اين ذرات نسبت به هواويزهاي غبار باشد.