اقدامات فراقانوني شوراي امنيت ومسئوليت آن درقبال حقوق بنيادين بشر براساس فصل هفتم منشور ملل متحد

شوراي امنيت سازمان ملل متحد با توجه به برخورداري ازموقعيت منحصر به فرد در حقوق بين الملل و جايگاه رفيع در سازمان ملل متحد، اختيارات گسترده اي براي حفظ صلح و امنيت بين المللي به ويژه بر اساس فصل هفتم منشور ملل متحد داشته و تصميماتش براي اعضاي سازمان ملل الزام آوراست. با اين وجود ، برخي از تصميمات واقدامات شوراي امنيت به منظور حمايت از حقوق بشر و مداخلات بشر دوستانه خارج از حدود اختيارات قانوني و مغاير با اهداف منشور وحقوق بين الملل عام قلمداد شده و بدليل عدم رعايت موازين و الزامات مربوط به تعهدات حقوق بشري در ايفاي وظايف قانوني خود به ويژه مطابق فصل هفتم منشور منجر به نقض حقوق بشر و هم چنين مسئوليت بين المللي شورا شده است .اين مقاله در تلاش است ضمن بررسي دشواري هاي مربوط به پذيرش شوراي امنيت به عنوان يك نهاد فراقانوني ، كاستي هاي التزام شورا نسبت به تعهدات و مسئوليت بين الملي خود در قبال نقض هاي شديد حقوق بشري ناشي از اقدامات فصل هفتم را تحليل وشيوه هاي نظارت برعملكرد آنرا بررسي نمايد.