ماركوزه و ديالكتيك: ماركوزه و نقد بنيادهاي نظام سرمايه داري

جدال انديشمندان مكتب انتقادي با نظام سرمايه‌داري و بنيادهاي نظري آن، از مهم‌ترين مباحث تاريخ انديشه و علوم اجتماعي در سده بيستم انگاشته مي‌شود. مكتب فرانكفورت و انديشمندان آن با بازگشتي به انديشه ي هگل، بنيادهاي نظري نظام سرمايه‌داري و به خصوص علوم اجتماعي را هدف قرار دادند و يكي از انديشمندان برجسته‌ي اين مكتب هربرت ماركوزه بود. برهمين اساس: هدف ما در اين نوشتار طرح و تحليل آراء ماركوزه و نقد او به بنيادهاي نظام سرمايه داري است، آنچنانكه فرضيه ي اين مقاله طرح مي دارد، ماركوزه برپايه ي ديالكتيك كه منطق و اساس فلسفه ي هگل است به نقد بنيادهاي نظام سرمايه داري مي پردازد. برهمين اساس پس از طرح كلي آراء ماركوزه، نخست، منطق ديالكتيك هگل مورد بررسي قرار خواهد گرفت و سپس تحليلي از آراء ماركوزه در نقد بنيادهاي نظام سرمايه داري: فلسفه ي اثباتي، علوم اجتماعي، منطق صوري، سرمايه داري و تكنولوژي ارائه خواهد شد تا در طرح و تحليل ارائه‌شده، پرتويي بر آراء و مباني نظري ماركوزه كه آن را مبتني بر ديالكتيك مي دانيم، در انديشه ورزي اش، افكنده باشيم.