رابطه مهارتهاي ارتباطي معلمان با انعطاف پذيري شناختي و رضايت شغلي آنها در مدارس مقطع ابتدايي منطقه 4 شهر تهران

هدف از پژوهش حاضر تعيين رابطه مهارتهاي ارتباطي معلمان با انعطاف پذيري شناختي و رضايت شغلي آنها در مدارس مقطع ابتدايي منطقه 4 شهر تهران بود. روش پژوهش از نوع توصيفي - همبستگي بود. جامعه¬آماري اين پژوهش كليه معلمان مدارس مقطع ابتدايي منطقه 4 شهر تهران در¬سال تحصيلي¬95-1394 مي¬باشد كه تعداد آنها طبق آمار آموزش و پرورش منطقه 1968 نفر بودند. براساس جدول مورگان، تعداد نمونه 320 نفر برآورد شد كه با نمونه گيري تصادفي طبقه-اي متناسب انتخاب شدند. براي سنجش متغيرها از پرسشنامه هاي انعطاف پذيري شناختي (CFI)، رضايت شغلي gdi و مهارت هاي ارتباطي جرابك (2004)، استفاده شد. براي تجزيه وتحليل داده هاي آماري از آزمون هاي همبستگي و رگرسيون چندگانه استفاه شد. نتايج حاصل نشان داد، مهارتهاي ارتباطي معلمان با متغيرهاي انعطاف پذيري شناختي و رضايت شغلي آنها همبستگي مثبت و معنادار دارند. به عبارت ديگر با افزايش مهارتهاي ارتباطي، ميزان انعطاف پذيري شناختي و رضايت شغلي نيز افزايش مي يابد.