تحليل جامعه شناختي عوامل مؤثر بر نابرابري اقوام با تأكيد بر پديده ناسيوناليسم قومي

مسأله نابرابري يكي از مأنوس¬ترين حقايق زندگي اجتماعي است و در عين حال مسأله¬اي نيست كه به سادگي حل و تبيين شود. با توجه به اينكه در ايران از يكسو مرجع اصلي سياست¬گذاري دولت بوده و برنامه¬ريزي نيز از بالا به پايين اعمال مي¬شود و از سوي ديگر اقوام مختلفي در ايران وجود دارند، مي¬توان گفت كه اقدامات دولت بويژه در عرصه سياست¬گذاري¬هاي سياسي، اجتماعي و اقتصادي مي¬تواند يكي از عوامل اصلي در پويايي قومي و بسيج ملي يا انزوا و در نهايت رقابتي منفي در بين مناطق و در نتيجه عدم اتحاد ملي و عدم احساس تعلق به كشور شده و امنيت ملي را با خطر پيدايش ناسيوناليسم قومي يا قوم¬گرايي مواجه كند. در مقاله حاضر كه به روش كتابخانه¬اي گردآوري شده است هدف آن است كه بر اساس نظريات موجود، تحليلي جامعه¬شناختي از عوامل مؤثر بر ايجاد نابرابري ميان اقوام ايراني و شكل-گيري ناسيوناليسم قومي ارائه گردد. نتيجه آن كه عوامل بسياري از جمله عوامل اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي، روان¬شناختي و سياسي در اين زمينه تأثيرگذار مي¬باشند.