ارتباط مصرف رسانه‌اي با سبك‌هاي تصميم‌گيري مصرف‌كنندگان كالاهاي ورزشي (مطالعه موردي شهر اروميه)

هدف اين پژوهش، بررسي ارتباط مصرف رسانه‌اي با سبك‌هاي تصميم‌گيري مصرف‌كنندگان كالاهاي ورزشي شهر اروميه بود. پژوهش حاضر توصيفي – همبستگي بوده و به شيوه ميداني انجام گرفت. جامعه آماري شامل كليه مصرف‌كنندگان زن و مرد كالاهاي ورزشي بالاي 18سال شهر اروميه و حجم نمونه بر اساس فرمول برآورد حجم نمونه 385 انتخاب شدند. براي گردآوري داده‌هاي پژوهش از پرسشنامه مصرف رسانه‌اي (شجيع 1394) با پايايي 87/ . و پرسشنامه استاندارد سبك هاي تصميم گيري اسپرولز و كندال (1986) با پايايي 83/ . استفاده شد. داده‌هاي تحقيق پس از جمع‌آوري بر اساس فرضيه‌هاي پژوهش و با استفاده از آزمون‌هاي ضريب همبستگى پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه و نرم‌افزار spss20 در سطح معني‌داري 05/ α = تجزيه‌وتحليل شدند. نتايج نشان داد كه بين مصرف رسانه‌اي و سبك‌هاي تصميم‌گيري كيفيت گرا ،برند گرا، مدگرا، لذت‌گرا،كم‌دقت، سردرگم و وفادار رابطه مثبت و معناداري وجود دارد؛ اما مصرف رسانه‌اي با سبك تصميم‌گيري قيمت گرا داراي رابطه معكوس مي‌باشد. نتايج تحليل رگرسيوني چندگانه نشان داد كه در جامعه آماري پژوهش حاضر ، بر پايه مدل اول سبك تصميم‌گيري مدگرا ، بر پايه مدل دوم سبك‌هاي تصميم‌گيري مدگرا و برند گرا ، و بر پايه مدل سوم سبك‌هاي تصميم‌گيري مدگرا ،برند گرا و سردرگم به‌طور معني‌داري توانايي پيش‌بيني مصرف رسانه‌اي شهر اروميه را دارند.