تاثير خستگي بر فعاليت عضله عمل¬كننده راست راني مفصل زانو طي بالا رفتن از سطح شيب¬دار

چكيده كوتاه هدف پژوهش حاضر مقايسه ميزان فعاليت عضلات اندام تحتاني طي راه رفتن بر روي سطح شيب¬دار قبل و بعد از خستگي گروه عضلات چهارسرران مي¬باشد. نوع تحقيق از نوع تحقيقات نيمه¬تجربي و آزمايشگاهي است. نمونه آماري پژوهش حاضر شامل 10 نفر دانشجوي مرد سالم در رشته تربيت بدني بود. فعاليت عضلات اندام تحتاني قبل و بعد از خستگي گروه عضلات چهارسران طي راه رفتن بر روي سطح شيب¬دار توسط دستگاه الكترومايگرافي 16 كاناله BTSFREE EMG 300 ثبت گرديد. براي كنترل زاويه 90 درجه فلكشن تا 180 درجه اكستنشن زانو، از چهار دوربين VICON استفاده شده و تغييرات زاويه حركت را كنترل كرده و به صورت فيدبك بر روي يك مانيتور نمايش داده ميشد.براي تحليل آماري داده¬ها از آزمون آناليز واريانس با اندازه¬هاي تكراري و آزمون تي همبسته در سطح معني¬داري 05/0 استفاده شد. نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه تاثير خستگي بر فعاليت عضله عمل-كننده راست راني مفصل زانو طي بالا رفتن از سطح شيب¬دار به طور معني داري افزايش پيدا كرده است. خستگي ميزان فعاليت عضله راست راني به ميزان 22 درصد در مقايسه با قبل از خستگي افزايش نشان داد (004/0=P). به طور كلي مي¬توان بيان نمود كه تاثير خستگي بر فعاليت عضله عمل¬كننده راست راني مفصل زانو طي بالا رفتن از سطح شيب¬ دار فشار بيشتري بر زانو وارد مي شود و همچنين قدرت پروپالشن اندام تحتاني بيشتري¬ لازم است در هنگام بالا رفتن از سطح شيب دار.