سرمايه اجتماعي و توسعه

پس از عبور از ديدگاه هاي كلاسيك و سرمايه محور جهت نيل به توسعه اقتصادي، امروزه مفاهيم جديدي در كنار سرمايه منابع طبيعي و نيروي انساني شكل گرفته است؛ كه از آن تحت عنوان سرمايه اجتماعي ياد مي شود. سرمايه اجتماعي به نقش عوامل انساني و اجتماعي در جريان توسعه يك كشور اشاره دارد. از دهه 90 ميلادي به اين سو، توجه انديشمندان در حوزه هاي اقتصادي، اجتماعي و سياسي به اين مفهوم جلب شد؛ بطوريكه پژوهش هاي متعددي در ايران و جهان صورت پذيرفت كه در پي كشف رابطه سرمايه اجتماعي با مفاهيمي همچون توسعه در ابعاد مختلف آن بودند. در اين مقاله نيز به مفهوم سرمايه اجتماعي و نقش آن در توسعه اقتصادي پرداخته مي شود. همچنين تعاريف، شاخص ها و پيامدهاي سرمايه اجتماعي از منظر صاحبنظراني همچون پاتنام، كلمن، بورديو، فوكوياما و... مورد بررسي قرار مي گيرد و سپس با ارائه تعاريفي از توسعه، به ويژه توسعه اقتصادي به بررسي نقش و تأثير سرمايه اجتماعي در اين فرآيند مي پردازيم. در اين خصوص انواعي از نظريه ها وديدگاه هاي مرتبط و متناسب با نقش سرمايه اجتماعي در توسعه اقتصادي مورد بحث و بررسي قرار مي گيرند؛ و همگي حاكي از اين حقيقت اند كه، سرمايه اجتماعي در ايجاد و تقويت بنيان هاي توسعه نقشي مؤثر و غير قابل انكار دارد؛ و بين ميزاني از انباشت سرمايه اجتماعي در يك جامعه و حركت آن در جهت رشد و توسعه اقتصادي رابطه وجود دارد.