رابطه دوسويه اخلاق و علم با تاكيد بر ارزيابي اخلاقي تفكر از ديدگاه علامه طباطبايي

تفكر به معناي فكر ورزي و انديشيدن است ، اين انديشيدن اگر از راه ثواب و درست اتفاق افتد صاحب خود را به ساحل نجات و راه سداد رهنمون خواهد شد و الا رهزن است و منجر به ضلالت و گمراهي خواهد شد ؛ علامه طباطبايي براي تفكر و انديشيدن شرايط و مولفه هايي اخلاقي و بيان و راه صحيح فكر ورزي را بر اساس شاخصه هايي در قرآن بيان مي كند ؛ وي معتقد است جزئيات فكر ورزي و چگونه انديشيدن را حق به آدمي از طريق فطرت آموخته و تعصبات كوركورانه و تقليد مهم ترين موانع تفكرند كه بايد از پيش روي آدمي برداشته شود. علامه طباطبايي بر اساس آيات الهي و در تفسسير الميزان و ديگر كتب به اين مسئله مي پردازدو فطرت را سنگ بناي اخلاقي انديشيدن و تفكر منطقي مي داند ، ايشان ضمن پاسخ به شبهات كساني كه تفكر و انديشيدن منطقي را با چالش مواجه مي دانند پرهيز از مغالطه و رعايت جانب انصاف در بكارگيري انديشه هاي ديگران و استفاده از روش هاي عقلي صحيح ولو اهل كفر لازم و ضروري و آن را مطابق با تعاليم الهي مي داند