شكل دهي پرتو و مدل سازي آن در شبكه هاي بيسيم راديوشناختگر

هدف ما در اين پژوهش به‌كارگيري روش‌هاي نوين در شكل‌دهي پرتو در شبكه‌هاي راديوشناختگر است. شكل‌دهنده‌ي پرتو با كاهش تداخل و بهبود ظرفيت سيستم نقش عمده‌اي در مخابرات بي‌سيم دارد. با به‌كارگيري اين روش، سيگنال هر كاربر توسط ايستگاه‌هاي پايه تاحد ممكن در راستاي گيرنده ارسال شده و به‌طور موثر تداخل را در سيستم كاهش مي‌دهد. لازم به توضيح است كه اجراي اين شيوه، نيازمند داشتن اطلاعاتي براي شكل دادن پرتوآنتن‌هاي فرستنده به بهترين شكل ممكن است تا تداخل كمينه و بهره‌ي لينك راديوشناختگر بيشينه شود. اين اطلاعات به روش‌هاي گوناگوني در فرستنده دريافت مي‌شود. هدف ما در اين پژوهش بيان روش‌هاي شكل‌دهي الگو، ارائه‌ي شيوه‌هايي نوين و مبتني بر ساده‌سازي اطلاعات براي انجام اين فرآيند و در عين حال حفظ نسبي كيفيت سيستم است. در اين پژوهش بر مبناي يك ساختار وفقي، به شكل ساده‌اي كل اطلاعات كانال از محل گيرنده به سمت فرستنده ارسال مي‌شود، ضمن اين‌كه لازم نيست با تغيير كانال، اطلاعات آن به صورت كامل ارسال گردد. با به‌كارگيري اين اطلاعات در شكل‌دهي الگو توسط فرستنده، كيفيت سيستم نيز در حد مطلوب و رضايت‌بخش باقي خواهد ماند. در رويكردي ديگر، از بردار شكل‌دهنده‌ي الگوي انتشار شبه‌بهينه با هدف ساده‌سازي، همگرايي معادلات مطرح شده و از بين بردن محدوديت‌هاي به‌وجود آمده، استفاده مي‌كنيم.